Een kunstwerk krijgt zijn waarde door herinnering, overblijfselen en reflecties van een zekere persoonlijkheid. Een analytische benadering van mijn werk zou alleen maar de afstand vergroten. Door de simpelheid van het beeld, het gebruik van een in het oog springend detail wil ik een gevoel van ongedefinieerdheid en verwarring uitdrukken over de hoop in dit leven. 
Ik probeer met mijn werk de overblijfselen van de mens, de achtergebleven ballast en eigenschappen aan te raken en door dit werk mensen (de toeschouwers) hierover te laten nadenken en voelen.